نگاهی متفاوت به سند همکاری ایران و چین


چند سال است که هند به بهانه تحریم ها بازی در می آورد و زمانی که بحث همکاری ایران و چین مطرح شد،  چینی ها گفتند ما ‏حاضر هستیم پول نقد را بیاوریم این پروژه را اجرا کنیم لذا ترکشی است که این ماجرا ایجاد کرد.‏
اگر سند همکاری ایران و چین اجرایی شود تحریم ها شکسته می شوند.قطعا آنهایی که در این زمینه بحث هایی را مطرح می‌کنند، اگر دلسوز هستند از ماهیت سند اطلاعی ندارند و همکاری ایران و چین را تحت تاثیر تبلیغات آمریکا در نظر دارند.
در مفهوم علوم سیاسی تفاهم نامه ها تنها یک سند همکاری است و سند همکاری برای کشورها الزام آور نیست و چیزی به نام واگذاری نداریم ممکن است در سند همکاری به فرض کشورها تعهد کنند مناطقی را برای مدتی در اختیار سایر کشورها قرار دهند تا بهره برداری صورت گیرد،  در این سند همکاری نیز چین اجازه می دهد تا در برخی از مناطق این کشور از طریق دریاها و اقیانوس ها به مدت 25 سال مخازن بزرگ تری را برای ذخیره نفت در اختیار داشته باشیم.
اگر تولید نفت را کاهش دهیم بسیاری از چاه ها مشکل پیدا می کند لذا برای این که چنین اتفاقی نیفتد وزارت نفت بخشی از نفت تولیدی براساس معیارهای اوپک را از طریق کشتی ها در مناطقی ذخیره می کند.
از طرف دیگر ایرانی ها هم گفته اند که یکسری هتل ها در کیش را برای مدتی به چینی ها اجاره می دهند اما این مساله به معنای واگذاری نیست به عنوان مثل ایران هم یکسری هتل در عربستان زمان حج اجاره می کند آیا این هم به معنای واگذاری بخشی از عربستان به ایران است؟ 
تفاهم نامه این اطمینان را به چینی ها می دهد که ایران پایبند به همکاری با آنها است و آن ها برای سرمایه گذاری دلگرم می شوند،  زیرا در دوره تحریم های شورای امنیت علیه ایران چینی ها نفت ایران را خریداری کردند حدود 8-9 سال پیش و به ما کمک کردند بخشی در زمان آقای احمدی‌نژاد بود و بخشی هم در ابتدای دوره ریاست جمهوری آقای روحانی. ما در سیستم سیاسی و اقتصادی کشور گرایش زیادی  به سمت کشورهای اروپایی داریم و پس از امضای برجام بسیاری از قراردادها با چین را تعلیق کردیم و به سراغ اروپایی ها و همکاری با آنها رفتیم اما یکباره با خروج آمریکا از برجام،  تحریم ها برگشتند و اروپایی ها هم زیر همه تعهدات زدند، لذا اکنون که سراغ چینی ها رفتیم آن ها می گویند با چه تضمینی. در نتیجه این تفاهم نامه تضمین را به آن ها می دهد اما قراردادی الزام آور نیست.
آمریکا به خوبی می داند اگر این سند همکاری اجرا شود،  تحریم ها شکسته می شوند لذا تلاش می کند جلوی فروش نفت ایران را بگیرد،  چینی ها هم تعهد کرده اند روزانه یک میلیون بشکه نفت بخرند با تخفیف جزئی، البته در هر موردی وقتی شما خرید عمده داشته باشید حتما فروشنده تخفیف قائل می شود.کشورهای همجوار ما حاضر هستند برای این که ما را زمین بزنند هر کاری انجام دهند مثلا عربستان در فروش نفت خود تلاش میکند  تا ایران و روسیه را زمین بزند.  بنابراین های و هوی به راه افتاده بیشتر تحت تاثیر غضب و ناراحتی آمریکایی ها است. چند سال است که هند به بهانه تحریم ها بازی در می آورد و زمانی که بحث همکاری ایران و چین مطرح شد،  چینی ها گفتند ما حاضر هستیم پول نقد را بیاوریم این پروژه را اجرا کنیم لذا ترکشی است که این ماجرا ایجاد کرد.آمریکایی ها احساس می کردند برجام هیچ منفعت اقتصادی برای آنها ندارد همه منافع را اروپایی ها می برند و اکنون که بحث همکاری چین و ایران مطرح شده اروپایی ها شروع به دست و پا زدن کرده اند بنابراین وقتی می‌توانیم در مقابل آنها ایستادگی کنیم که نوعی توزان یا معادله بین المللی ایجاد کرده ایم و قطع همکاری با ایران به این معنا نیست که ما نمی توانیم با دیگران 
کار کنیم.
*کارشناس مسائل بین‌الملل ‏

آدرس مطلب http://www.eghtesadsaramad.ir/newspaper/page/833/2/47523/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
پربازدیدترین اخبار
نظرسنجی